Suriname wordt verdeeld in de kuststreek en het binnenland. Alleen in de kuststreek kun je spreken van in cultuur gebracht gebied met een enigszins moderne infrastructuur, waar het verstedelijkte gebied rond Paramaribo middels wegen en kanalen verbonden is met de kleinere plaatsen en dorpen in de kuststrook. Ruwweg kan gezegd worden, dat van de 500.000 inwoners van Suriname ongeveer vier/vijfde in het kustgebied woont en een/vijfde in het binnenland.

Buiten enkele gebieden, waar houtkap en mijnbouw (bauxiet en goud) plaats vinden, is het binnenland nog grotendeels bedekt met maagdelijk regenwoud, waar geen aangelegde wegen zijn, maar de rivieren dienst doen als verbindingswegen tussen de dorpen, die allemaal als lintbebouwing langs de rivieren zijn aangelegd. Aan de noordelijke stroming van de rivieren bevinden zich de indianendorpen van Caraïben en Arowakken, aan de uiterst zuidelijke stroming de Trio’s en Wajana‘s. Daartussen liggen de dorpen van de afstammelingen van de weggelopen slaven, die in stamverband leven en hun eigen rechtssysteem en bestuur hebben. Naast de stamleiding, geleid door de granman en zijn raad van stamoudsten, heeft elk dorp ook een dorpsleiding met een kapitein aan het hoofd en basja’s als raadsleden. Het werkgebied van het project voor slechthorenden ligt in eerste instantie aan de Boven-Suriname en de Gran Rio, het leefgebied van de stam der Saramakaners. In een later stadium hoopt de stichting haar werkzaamheden ook naar andere gebieden van het binnenland uit te kunnen breiden. De binnenlandbewoners hebben over het algemeen weinig of geen inkomen doordat werkgelegenheid in hun gebied nagenoeg afwezig is. Zij leven voornamelijk van jacht, visvangst en kleine landbouw (roofbouw) op hun kostgronden. Omdat dit een armoedig bestaan oplevert, zijn er nogal wat mannen, die elders in Suriname werk gaan zoeken of ook in Frans Guyana. Zij leven dan maanden, dikwijls zelfs jaren gescheiden van hun dorp en van hun gezin. Tijdens hun afwezigheid zijn het vooral de vrouwen, die het gezin onderhouden.

Het klimaat in Suriname is dat van het vochtige tropische regenwoud: droge tijden afgewisseld met regentijden. Er valt in Suriname meer regen dan in Nederland en ook het luchtvochtigheidgehalte is hoger. De gemiddelde dagtemperatuur ligt rond de 30 graden en ‘s nachts een graad of 6 lager. De dorpen in het binnenland zijn, zoals gezegd, hoofdzakelijk via vervoer over de rivieren te bereiken. Het meest gebruikte vervoermiddel is de boot, korjaal geheten, die zeer vakkundig vervaardigd wordt uit een boomstam. Bij een beperkt aantal dorpen is een airstrip aangelegd. Vliegvervoer is echter duur en voornamelijk beperkt tot het verlenen van medische en overheidsdiensten, terwijl ook het toeristenvervoer de laatste tijd erg toeneemt, zowel over de rivier als door de lucht.

Ligorio ligt aan de Gran Rio, vlakbij Kajana.